• Margarett A

Instruktorski Kalendarz Adwentowy - 2 grudnia




„Szukając szczęścia i dobra innych, znajdujemy własne” (Platon)


Człowiek jest bytem wspólnotowym. Samotność nie jest jego naturalnym środowiskiem.

Jedną z najważniejszych zalet harcerstwa było i jest dawanie poczucia przynależności do wspólnoty.

Potrzebujemy drugiego człowieka jak tlenu do życia. To ludzie, których spotykamy, z którymi przesiedzieliśmy niejedną noc przy ogniu, gitarze, prowadząc rozmowy o życiu, miłości, Bogu, harcerstwie sprawiają, że czujemy się potrzebni, lubiani, kochani. To oni nas wyciągają z „dołka”, to oni nam podaje rękę, to oni wreszcie nas motywują i napędzają do działania kiedy mamy pod górkę.

Bywa też tak, że oni potrzebują nas, naszej uwagi, wsparcia, niekiedy tylko telefonu, wiadomości, dowodu, że nadal o nich pamiętamy i jesteśmy gotowi przyjechać na drugi koniec Polski, żeby pogadać, pomóc , wesprzeć .

Teraz kiedy nasz świat został brutalnie zamknięty, a nasze kontakty, spotkania, bardzo utrudnione, syndrom porzucenia, samotności, rozpaczy, stał się naszym chlebem powszednim.

Potrzebujemy siebie, rozmowy, wspólnego picia herbaty, spotkań twarzą w twarz. Żadne wirtualne substytuty tego nie zastąpią.

Adwent to dobry pretekst do zatrzymania się i spojrzenia wokół. Może tam gdzieś jest ktoś, kto nas potrzebuje. Ktoś kogo dobrze znamy, kto może nie ma odwagi żeby zadzwonić, napisać, poprosić o pomoc.

Ile razy powtarzaliśmy stojąc w kręgu „iskrę przyjaźni puszczam w krąg”? Może warto się rozejrzeć, przypomnieć sobie te niezwykłe chwile, może tam zobaczymy twarz kogoś, kto mierzy się dzisiaj ze swoja samotnością, bólem, pustką. Dzisiaj kiedy stanie w kręgu i przesyłanie iskry przyjaźni jest zakazane, ten symboliczny gest nabiera nowego znaczenia.


Przesyłam Wam iskrę przyjaźni.

hm. Marian Antonik


152 wyświetlenia0 komentarz

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie

Związek Harcerstwa Polskiego

RPM „Ręka Metody”

Trzymaj rękę na pulsie - wchodź na naszą stronę.